یک چیزهایی کم داریم

ما توی گفتگوهای متداولمون کلماتی برای آرزوی خوبی و خوشی نداریم.

اولین بار ترکیه بود که متوجه این موضوع شدم. اونجا بسته به هر ساعت از روز عبارتی "صبح/ظهر/عصر/شب خوش" رو استفاده میکنن. عباراتی که مشابهش رو ما در مکالمه های روزمره نداریم. برای تعارف هم از عبارتی استفاده میکردن که ترجمه مفهومیش میشه "موفق باشید".

بعد نه تنها این عبارات رو در مکالمات روزمره نداریم، حتی عبارت متدوالی که برای تعارف استفاده میکنیم "خسته نباشید"ه. هم مثبت نیست و هم خیلی جاها اصلن مفهمومی هم نداره.

بعدها یادمه افشین قطبی توی یه مصاحبه در نقد برخی رفتار متدوال در ایران میگفت صبح آدم رو میبینن میگن خسته نباشی خب صبحه من تازه کار رو شروع کردم خسته نیستم.

مدتهاست سعی عبارت مثبت رو توی گفتگوهام استفاده کنم. توی هر موقعیتی مکالمه رو با "روز/عصر/ وقت به خیر" شروع کنم. با "روز خوبی داشته باشید" یا "موفق باشید" تموم کنم.

باز خورد خیلی خوبی هم میگیره آدم! البته خیلی وقتها طرف مقابل نمیدونه چه واکنشی نشون بده موقعیت یه مقدار کمدی میشه.

سعی میکنم خسته نباشید رو تنها در آخر روز یا پایان کار استفاده کنم.

جای بعضی کلمات بعضی حرف ها در مکالمات مرسوم ما خالیه.

پ. ن: حالا نیاید بگید نه خیرم ما صبح به خیر و شب به خیر و موفق باشید و اینا داریم تو زبونمون. معلومه که داریم. منظورم من استفاده در مکالمات روزمره به صورت روتین ه.