آبی؛ رهایش کن...

یکی از پزشکانی که بعد از زلزله بم برای امداد رفته بود نوشته؛

"مریضها را با شش رنگ تریاژ میکردیم:

سفید= اقدامی لازم نیست.

سبز= درمان سرپایی درجا.

زرد = انتقال به مرکز، خطر مرگ ندارد.

قرمز= انتقال سریع، بدون درمان خطر بالاست.

آبی= 1 کن، مرگ حتمیست.

سیاه= مرده."

.

گاهی لازمه به این سبک اولویت بندی ها و جایگاهشون در فلسفه اخلاق فکر کرد. به این که منطق و واقعیت چه جایگاهی داره در تصمیم گیری ها. در شرایط فاجعه باری مثل بعد از زلزله یا هر بلای طبیعی، در میانه جنگ... آیا باید بر اساس منطق پیش رفت یا اخلاق؟