92/8/18 تا 98/10/16

باور دارم رفاقت ارزش بالایی داره. همیشه سعی کردم رفاقت ها رو نگه دارم.

باور دارم نباید از آدم ها، دوستی ها، مراوده ها خاطره ناخوش برای آدم بمونه. جالب نیست که 20 سال بعد وقتی به گذشته نگاه میکنی لحظات تلخی رو به یاد بیاری، برای همین سعی میکنم هر اتفاقی رو شیرین تموم کنم.

ولی خب بعضی وقتا بعضی سعی ها جواب نمیدن. شیرین و قشنگ تموم نمیشن...

بعد هی غصه میخوری برای این شیرین و قشنگ تموم نشدن. الان دارم این غصه ها رو با چشمه اشکی که دو هفته س رونه و چند تکه کیک شکلاتی، میدم پایین که بشوره ببره. شاید شیرینی تموم شدن بعضی رفاقت ها همین دو تکه کیک شکلاتی باقی مونده ازش باشه.

پ.ن: دوست عزیزی که درباره زندگی مستقل پرسیدی، پستی در این باره در دست احداث دارم.