حدود دو ماه پیش بود که لیوان قهوه برگشت روی لپ تاپم و چند تا از کلیدهای کیبوردش سکته کردن. سکته یه سریشون ناقص بود و سکته یک سری کامل بود دیگه احیا نشدن. خوشبختانه آسیب اصلی به قسمت اعداد کیبورد خورده بود. از قسمت حروف فقط "خ" و "ه" فوت کرده بودن.
خب شما رو نمیدونم، ولی من تا یک ماه پیش واقعن فکر نمیکردم "خ" انقدر جایگاه مهمی داشته باشه توی زبان فارسی. فکر میکردم یکی از حرفاست که اون گوشه موشه ها نشسته داره نون و ماستش رو میخوره. بعد دیدم نه! واقعن سخته 2-3 تا جمله بنویسی و "خ" توش حضور نداشته باشه.
این موضوع باعث شده استفاده از دایره لغاتم گسترده بشه و سعی کنم از کلمات جایگزین برای کلماتی که "خ" و "ه" دارن استفاده کنم. حالا بگذریم از این که چه مرارت ها کشیدم برای جایگزین کردن این حروف و چقدر باصوادهای اطرافم اذیت شدند!
فکر میکنم باید از همین جا ادای احترام کنم به حرف "خ" و بگم تازه فهمیدم اگر نباشی زندگی خیلی چیزا کم داره.
پ.ن: در نهایت کیبورد لپ تاپ رو عوض کردم، مشکل از امروز حل شد.
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان