سبزه و ماهی

امسال (در واقع پارسال) یه فرق جالبی با چند سال اخیر داشت.

حداقل دور و بر من کسی برای نجات ماهی گلیا و اسراف شدن دانهها با سبزه سبز کردن کمپین راه ننداخت!

حالا درسته خیلی از کسایی که همون سال اول "تخم پرتقال و نارنج سبز کنید" و "دانههای خوراکی را اسراف نکنید" و "سالانه چندین تن گندم را با سبزه حرام نکنید" به شدت و حدت مدافع این ایده بودن و من رو که میگفتم «این کار عملی نیست. به جای ایده "تخم پرتقال و نارنج سبز کردن" که مثل ایده "به جای سبزه چمن بکاریم" و موارد مشابهش به جایی نمیرسه، بهتره یه فکر درست و اصولی برای جایگزینی کردن دانههای خوردنی با سایر مواد بشه تا در دراز مدت عملی باشه»*، محکوم کردن. از سال بعد یا سال بعدترش خودشونم با همون دانههای خوراکی سبزه سبز کردن. ولی خب این احوالات آخر سالی مشخص کردن که خیلی چیزا برا آدما فقط ژسته. یه کم گرفتار بشن یادشون میره ژست گرفتن و برمیگردن به اصل خودشونه.

*من البته کلن سبزه سبز کردن رو نمیپسندم چون اسراف هم نباشه، در نهایت تولید حجم بالایی از زباله میکنه. ولی سنتهایی که طی نسلها شکل گرفتن به آسونی تغییر یا اصلاح نمیشن. برای اصلاحشون باید ایدههای ساده و مناسب ارائه بشه.