حالا که به حول و قوه الهی قراره خیلیامون بمیریم!
فکر میکنم حسرت و نگرانی چی رو خواهم داشت؟ هر چی فکر میکنم میبینم فقط کتابای نخونده و غذاهای نخوردهس که حسرتشون سر دلمه! اونم تو بهشت قراره همه چی بخوریم و چاق نشیم! هر چند نگفتن تو بهشت کتاب هست! ولی خب امیدوارم باشه. فوقش چونه میزنم جای حوری ۷۰ متری، به ارتفاع ۷۰ متر بهم کتاب بدن.
پ. ن: زمین و همه مایی که توش هستیم بخش کوچکی از جهانه، ما بخش کوچکی از حیات چندمیلیاردساله جهان هستیم. تمام عمر و زندگی ما در مقیاس ابعاد و طول حیات جهان ذره هم نیست. هیچه.
برچسب:
نویسنده: روژان کریمیان