قربانیان آزادی...

عارف قزوینی سرود، از خون جوانان وطن لاله دمیده...

هر چند چه قبلش، چه بعدش از خون جوانان وطن لاله ندمید

ولی واقعن از ماتم سروِ قدشان، سرو خمیده

اگر زنده بود، دیروز ۲۱ ساله میشد، اما ج.ا فرصت زندگی بیشتر رو ازش گرفت، همون طور که پیشتر فرصت زندگی خوب رو ازش گرفته بود...

.

.

.

*عارف قزوینی در دیوان خود و در مقدمهای بر این تصنیف، آوردهاست:
این تصنیف در دورهٔ دوم مجلس شورای ایران در تهران ساخته شدهاست. بواسطه عشقی که حیدرخان عمواوغلی بدان داشت، میل دارم این تصنیف به یادگار آن مرحوم طبع گردد. این تصنیف در آغاز انقلاب مشروطه ایران بیاد اولین 1 1 سروده شدهاست.